ODLAZAK ARHIPASTIRA SRPSKOG NARODA KOJI JE KOSOVO I METOHIJU UVEK NOSIO U SVOM SRCU

Фото В. ЋУП; ГрачаницаОнлајн

Фото В. ЋУП; ГрачаницаОнлајн


Sa velikim bolom u srcu i tugom sveštenstvo, monaštvo i verni narod naše Eparhije primio je jutros vest o blaženom usnuću Njegove Svetosti Patrijarha Srpskog Irineja.

Sa velikim bolom u srcu i tugom sveštenstvo, monaštvo i verni narod naše Eparhije primio je jutros vest o blaženom usnuću Njegove Svetosti Patrijarha Srpskog Irineja.

Kao čovek koji je čitav svoj život posvetio Hristu i do svoje 90/te godine revnosno obavljao sve svoje pastirske dužnosti, neumorno služeći i propovedajući put istine i spasenja, Patrijarh Irinej dostojno se upisao među jerarhe srpske Crkve koji su dali ogroman doprinos očuvanju jedinstva i mira ne samo naše svetosavske Crkve, nego i cele Pravoslavne Crkve, gde se njegov glas i te kako slušao i poštvao.

Njegova mudrost, odmerenost, očinska reč ostaće posebno nama na Kosovu i Metohiji duboko u sećanju jer nije bilo nijedne besede ili izjave za javnost, a da naš blaženopočivši Patrijarh nije pomenuo Kosovo za koje je bio i ostao vezan do kraja svoga života. Na Kosovu i Metohiji proveo je celih 18 godina svoga života, prvo kao bogoslov, pa kao predavač, a potom i kao rektor Prizrenske Bogoslovije, a kasnije kao Patrijarh dao je poseban doprinos i podršku njenoj obnovi, kao i obnovi porušenih svetinja. Kosovu se uvek vraćao, molitvom i rečju uvek podržavao opstanak našeg naroda i svetinja, često posećujući naše manastire. Pred međunarodnim predstavnicima hrabro je svedočio istinu o stradanju naše Crkve posebno od 1999. godine, apelujući na povratak raseljenih, pomirenje i zajednički život svih ljudi dobre volje. Kosovu i Metohiji se vratio opet kao arhiepiskop pećki i poglavar naše Crkve primivši žezlo svetog Save u Patrijaršijskom hramu Sv. Apostola 2010. god. Zato će njegove reči o Kosovu i Metohiji ostati kao poseban zavet koji je ostavio u nasleđe i svojim naslednicima i svim arhijerejima naše Crkve, da se nikada i ni pod koju cenu naš narod ne sme odreći Kosova i Metohije, njenog stradalnog naroda, svetinja, kao vekovne kolevke naše duhovnosti, naše istorije, našeg identiteta. Taj njegov stav živo izvire iz više odluka Sv. Arhijerejskog Sabora naše Crkve.

Sa ljubavlju se svi sećamo njegove poslednje pastirske posete Kosovu i Metohiji u aprilu 2019. godine kada je radosno dočekan na svakom koraku, kao svoj među svojima, kao otac i pastir naše svetosavske Crkve. Tada je naročito bio potrešen pesmom srpske dece u malenoj orahovačkoj enklavi. Ovom istorijskom posetom Kosovu i Metohiji naš Patrijarh kao da se opraštao od svog sveštenstva, monaštva i naroda na ovom prostoru gde je proveo toliko godina, ostajući kao Patrijarh Srpski naročito vezan za svoje arhiepiskopsko sedište u Pećkoj Patrijaršiji. (pogledati celu seriju vesti na našem Eparhijskom sajtu od 12-16 aprila 2019. godine sa brojnim fotografijama i video zapisima arhiva ERP http://www.eparhija-prizren.com/sr/arhiva/201904)

Danas se širom Eparhije raško-prizrenske služe pomeni sa usrdnim molitvama za blaženo usnuće i večni pokoj Njegove Svetosti, a na dan sahrane, u nedelju služiće se zaupokojena liturgija sa molitvama da Gospod našem Ocu i Patrijarhu Srpskom podari Carstvo nebesko i večnu radost u naseljima pravednih.

Iz Eparhije raško-prizrenske
20. novembar 2020. god.